SAFARI ISIYOSAHAULIKA KATIKA JANGWA LA KALAHARI

 

Safari hii ilianza kama ndoto. Mimi na rafiki yangu Jimmy tulikuwa na hamu kubwa ya kuchunguza uzuri wa Jangwa la Kalahari, moja ya maeneo yanayovutia sana barani Afrika. Tulikuwa tumeona picha mtandaoni za machweo mazuri, wanyama wa porini, na mandhari ya kuvutia. Hatukujua kwamba ndoto hii ingetugeuka kuwa moja ya changamoto kubwa maishani mwetu.

JANGWA la Kalahari, Namibia 

Tulipofika Botswana, ambako sehemu kubwa ya jangwa hili ipo, tulijiandaa vizuri na safari yetu ya siku tatu. Tulikuwa na ramani, maji ya kutosha, chakula cha safari, na vifaa vya msingi kama dira na tochi. Mwongoza wetu wa safari alituonya kuhusu umuhimu wa kushikamana na kundi, lakini sisi wawili tulikuwa na roho za wachunguzi – tulitaka kuchunguza zaidi ya maeneo yaliyopangwa rasmi.

Siku ya pili ya safari, tuliona eneo lenye miamba mikubwa kwa mbali na tukahisi lingekuwa mahali pazuri pa kupiga picha. "Kevvo, tukijaribu kwenda pale kwa dakika chache, hakuna shida," Jimmy alisema kwa msisimko. Bila kufikiria sana, tulikubaliana na kuamua kuchukua njia ya mkato kuelekea huko.Huo ulikuwa uamuzi mbaya zaidi tuliowahi kufanya.

Tulianza kutembea kwa haraka tukilenga kufika kwenye miamba hiyo, lakini joto lilizidi kuwa kali, na mchanga uliwaka moto chini ya miguu yetu. Tulikuwa tukicheka na kupiga picha, tukiamini kuwa bado tuko karibu na kundi letu.

Dakika thelathini zilipita.

Kisha saa moja.

Mwisho, tulipojaribu kurudi tulikotoka, kila kitu kilionekana kifanana!

Hakukuwa na alama yoyote ya kutuonyesha njia tuliyotoka. Hakukuwa na sauti ya gari wala binadamu. Tulipokuwa tukijaribu kutumia dira, upepo mkali ulianza kupuliza na kutufanya tushindwe kuelewa upande sahihi. Simu zetu? Hazikuwa na mtandao kabisa.

Jimy alinitazama kwa macho ya wasiwasi. "Kevvo, tunafanya nini sasa😟?"

Jua lilipoanza kutua, hali ilizidi kuwa mbaya. Hatukuwa na maji mengi tena, na mwili wetu ulianza kuhisi uchovu mkubwa. Tulijua kwamba usiku jangwani unakuwa baridi kali na hatukujua kama kuna wanyama wakali karibu.

Kwa mara ya kwanza, nilihisi hofu halisi. Moyo wangu ulianza kwenda mbio. "Tukikaa hapa bila kufanya kitu, tunaweza kuwa hatarini zaidi," nilimwambia Jimmy.

Tuliamua kupanda juu ya jiwe moja kubwa kujaribu kuona mbali, lakini kilichoonekana kilikuwa ni jangwa lisilo na mwisho. Tulikuwa tumepotea kabisa.

Nilipokumbuka makala moja niliyowahi kusoma kuhusu jinsi ya kuokoka jangwani, nilimwambia Jimmy tulale chini na kupunguza harakati ili kuhifadhi nguvu. Lakini kabla hatujalala, ghafla niliona jambo moja muhimu – mwewe wakizunguka angani kwa mduara.

Hili lilikuwa ni jambo la ajabu kwa sababu ndege hao hujulikana kuwa karibu na maji au sehemu zenye uhai. Bila kupoteza muda, tulifuata mwelekeo huo.

Baada ya mwendo wa karibu saa moja, tuliona alama za nyayo za binadamu kwenye mchanga. Hii ilimaanisha kuwa kulikuwa na watu karibu! Tuliendelea mbele kwa tahadhari na baada ya muda mfupi, tuliona kibanda kidogo cha wawindaji wa asili wa Kalahari – WaSan (Bushmen). 

Tulipowakaribia, walitushangaa lakini kwa bahati nzuri, mmoja wao alijua Kiingereza. Tulieleza hali yetu, na kwa ukarimu mkubwa, walitupa maji na kutuonyesha njia ya kurejea barabarani.

Baada ya mwendo wa saa mbili, tulisikia kelele za gari – mwongoza safari wetu alikuwa akitafuta kwa msaada wa wenyeji. Tulipoonekana, alishusha pumzi kwa furaha.😇😇

Somo Kubwa Nililojifunza

Tuliporudi kambini, kila mtu alitusimanga kwa kutotii maelekezo, lakini ndani ya mioyo yetu tulijua tumepata somo muhimu la maisha:

➡️ Kusafiri siyo tu kuhusu mandhari nzuri, bali pia ni kuhusu kuwa makini na kujiandaa kwa dharura.

➡️ Hatupaswi kupuuza maonyo ya wenyeji au wataalamu wa safari.

➡️ Katika hali ngumu, paniki na woga vinaweza kuwa adui mkubwa kuliko hata mazingira magumu.

Baada ya tukio hili, mimi na Jimmy tulikubaliana jambo moja – hatutapuuza tena miongozo ya safari!